Амьдралын бүхий л төрлийн өрнөлүүд, байгал дэлхий, орчлон ертөнцийн үзэгдлүүдийг дахин давтан илэрхийлэх үүднээс хүмүүс өөрсдийн сэтгэлгээний гайхамшигт чадварыг ашиглан өөрийн эрхгүй урлагийг бий болгосон нь яваандаа хүмүүсийн сэтгэл зүрхэнд нөлөөлөх асар том хүчин зүйл болон хөгжиж, зөвхөн өөртөө ч төдийгүй таашаалыг бусадтай хуваалцаж, тэднээс урлагийг бахдан бишрэх сэтгэгдэлийг авах болсон. Урлаг бол амьдрал бус, түүнээс ангид орших зүйл юм. Уффизийн музейд дөрвөн зуугаад жил хадгалагдаж байгаа Давидын хөшөө, Адонисын үзэсгэлэнт дүр зураг зөвхөн урлагийн нэгэн төлөөлөл болон үлдсэнээрээ урлагаар илэрхийлэгдсэн гоо үзэсгэлэн бодитоор орших бус зөвхөн урлагт л үүрд мөнх орших ёстой мэт. Учир нь бидэнтэй хамт амьдарч буй гоо үзэсгэлэн, бие хүмүүн он цагийн улиралд арилан мөхөх таалалтай тул бид өдөр бүр л тэдний аугаа чанар арилан үгүй болж буйг хардаг билээ. Тэгвэл тэрхүү гайхамшигт чанарыг ганцхан удаа сонсох, унших, эсвэл харахын оронд урлагт мөнхлөх нь бидний зүрх сэтгэлийг илүү ихээр хөдөлгөн санаашруулж чаддаг юм. Клаудио Монтевердигийн хөгжмийн бүтээлүүдийг дөрвөнзуун жил бид сонсон бахадсан хэвээр, Антонио Кановагийн баримлуудыг өнөөг хүртэл ганц удаа ч болов үзэж сонирхохоор олон мянган хүмүүс флонренц руу явж, Россо Фиорентиногийн зурагнуудыг хэдэн зуун жил бид тасралтгүй үнэлэн сайшааж Лувр уу дахин дахин зүглэхийг хүсэн мөрөөдөж байна.
"Урлаг" цааш унших »